Mesbûkun Namâzı

Mesbûkun namâzı

İmâma uyanlar dört çeşitdir. Bunlar, (Müdrik), (Muktedî), (Mesbûk) ve (Lâhık)dır.

Müdrik, iftitâh tekbîrini imâm ile birlikde alana denir.

Muktedî, iftitâh tekbîrine yetişemiyene denir.

Mesbûk, imâma birinci rek’atde yetişemiyene denir.

Lâhık, iftitâh tekbîrini imâm ile berâber almış, fekat sonra, kendisinde abdestini bozan bir hâl meydâna geldiğinden, abdest alıp, tekrâr imâma uymuş olana denir. Bu kimse, yine evvelce olduğu gibi, kırâetsiz, rükü’ ve secde tesbîhlerini söyleyerek namâzını kılar. O kişi, eğer dünyâ kelâmı söylememiş ise, imâmın ardında gibidir. Fekat, câmi’den çıkdıkdan sonra, yakın bir yerde abdestini almalıdır. Zirâ, çok ileriye giderse namâzı bozulur da denildi.

Mesbûk, ya’nî imâma birinci rek’atde yetişemiyen bir kimse, imâm iki tarâfa da selâm verdikden sonra, ayağa kalkarak yetişemediği rek’atleri temâmlar.

Kırâetleri birinci, sonra ikinci, sonra üçüncü rek’at kılıyormuş gibi okur. Oturmağı ise dördüncü, üçüncü ve ikinci rek’at sırası ile, ya’nî sondan başlamış olarak yapar. Meselâ; yatsının son rek’atine yetişen kimse, imâm selâm verdikden sonra kalkıp, birinci ve ikinci rek’atde Fâtiha ve sûre okur. Birinci rek’atde oturur. İkincide oturmaz.

Beş şeyi imâm yapmazsa, cemâ’at de yapmaz:

1 — İmâm kunût okumazsa cemâ’at de okumaz.

2  — İmâm bayram namâzlarındaki tekbîrleri yapmazsa, cemâ’at de yapmaz.

3 — İmâm, dört rek’atli namâzın ikinci rek’atinde oturmazsa, cemâ’at de oturmaz.

4 — İmâm secde âyeti okuyup, secde etmezse cemâ’at de etmez.

5 — İmâm secde-i sehv etmezse cemâ’at de etmez.

Dört şeyi imâm yaparsa, cemâ’at yapmaz:

1 — İmâm ikiden çok secde yaparsa, cemâ’at yapmaz.

2 — İmâm bayram tekbîrini, bir rek’atde üçden çok yaparsa, cemâ’at yapmaz.

3  — İmâm cenâze namâzında, dörtden çok tekbîr yaparsa cemâ’at yapmaz.

4 — İmâm beşinci rek’ate kalkarsa, cemâ’at kalkmaz, imâmı bekler, beraber selâm verirler.

On şeyi imâm yapmazsa, cemâ’at yapar:

1 — İftitâh tekbîrinde el kaldırmak.

2 — Sübhâneke okumak.

3 — Rükü’a eğilirken, tekbîr getirmek.

4 — Rükü’da tesbîh okumak.

5 — Secdelere yatıp, kalkarken tekbîr söylemek.

6 — Secdelerde tesbîh okumak.

7 — Semi’allahü demezse, rabbenâ lekel-hamd demek.

8 — Ettehıyyâtüyü sonuna kadar okumak.

9 — Namâz sonunda selâm vermek.

10 — Kurban bayramında, yirmiüç farzdan sonra selâm verir vermez, tekbîr okumakdır. Bu yirmiüç tekbîre, teşrîk tekbîrleri denir.